Pędzą 140 km/h na igrzyskach olimpijskich. Wcześniej ćwiczyli z Hondą

W zakładach Hondy w stanie Ohio, gdzie na co dzień testuje się aerodynamikę samochodów osobowych i SUV-ów, zawodnicy Team USA Bobsled and Skeleton wsiedli do swoich bobslejów, żeby zebrać dane, których nie sposób uzyskać na torze lodowym.

Tunel aerodynamiczny Hondy w Ohio to obiekt o powierzchni ponad 10 tys. metrów kwadratowych, zdolny do generowania wiatru o prędkości do 310 km/h - więcej niż huragan kategorii piątej, tyle że w pełni kontrolowany. Na co dzień służy do mierzenia współczynnika oporu aerodynamicznego samochodów, co w praktyce przekłada się na większy zasięg elektryków i niższe zużycie paliwa w autach spalinowych. Tym razem jednak zamiast prototypu nowego SUV-a w tunelu stanął bobslej z czterema zawodnikami w środku.

Co ciekawe, współpraca rozpoczęła się nieformalnie - jeden z inżynierów wyścigowych Hondy wspomniał, że ciekawie byłoby przetestować bobsleje w tunelu. Mike Unger, szef zespołu tunelu aerodynamicznego Honda America, podjął temat, sam zresztą jest maniakiem prędkości, bo prywatnie lubi szybkie motocykle.

W sierpniu i wrześniu ubiegłego roku zawodnicy przyjechali do Ohio na sesje testowe. Inżynierowie Hondy analizowali przepływ powietrza wokół bobsleja i dokumentowali wyniki, a ich wnioski obaliły kilka przekonań, które w środowisku bobslejowym funkcjonowały od lat.

"Panowało przekonanie, że wszyscy zawodnicy muszą przez cały zjazd siedzieć w idealnym ustawieniu, w jednej linii" - mówi Unger. "Sprawdziliśmy, co się stanie, gdy zawodnicy na pozycjach drugiej, trzeciej i czwartej odchylą się w lewo, a pilot w prawo. Okazało się, że to bardzo niewielki negatywny efekt aerodynamiczny - znacznie mniejszy, niż ktokolwiek sądził. Za to podniesienie głowy nawet o kilka centymetrów miało nieporównanie większy wpływ niż odchylenie ciała w jedną czy drugą stronę."

Testy wykazały też, że kąt nachylenia kasku każdego zawodnika ma mierzalny wpływ na opór aerodynamiczny. Kask nie jest idealną kulą, a jego pochylenie zmienia przepływ powietrza wokół całego bobsleja. Przy przeciążeniach sięgających 5G w zakrętach utrzymanie optymalnej pozycji przez cały zjazd jest fizycznie niemożliwe, ale inżynierowie Hondy przygotowali dokumentację pokazującą, jak wygląda idealna pozycja, żeby zawodnicy mogli do niej wracać w prostszych fragmentach toru.

"To całkowicie zmieniło zasady gry" - powiedziała Kayla Love, zawodniczka Team USA i mistrzyni świata w bobslejach. "Może siedzisz w tej samej pozycji, ale pochylasz głowę odrobinę do tyłu albo do przodu i to robi ogromną różnicę."

Projekt nie kończy się na igrzyskach we Włoszech. Współpraca Hondy z amerykańską reprezentacją bobslejową obejmuje okres do igrzysk w 2030 roku. W tym czasie inżynierowie pracują nad nowym cztero- i dwuosobowym bobslejem, które zostaną zaprojektowane, przetestowane i zoptymalizowane w tunelu aerodynamicznym w Ohio.

Wszyscy inżynierowie zaangażowani w projekt robią to poza swoimi standardowymi obowiązkami, ale Unger twierdzi, że właśnie takie niestandardowe zadania zmuszają do myślenia w zupełnie inny sposób niż praca nad kolejnym modelem seryjnym.

Finały dwójek kobiety odbędą się 21 lutego, dzień później wystartują "męskie czwórki". W kategorii monobobów (w których zawodniczki zjeżdżają w bobsleju same) złoto i brąz zdobyły właśnie Amerykanki - Elana Meyers-Taylor i Kaillie Humphries.