Po jakich lekach nie wolno prowadzić samochodu? Lista jest długa

Kierowcy muszą uważać, bo w razie kontroli można nawet stracić prawo jazdy, a gdy dojdzie do wypadku - pójść do więzienia.

Leki przeciwalergiczne pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, mogą znacznie wpływać na samopoczucie i stan kierowcy. Powodują one senność, wydłużają czas reakcji i zaburzają koncentrację. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie ich z innymi środkami o działaniu uspokajającym.

Nowsze leki przeciwhistaminowe, jak cetyryzyna czy loratadyna, są znacznie bezpieczniejsze, jednak przy pierwszym zastosowaniu należy sprawdzić indywidualną reakcję organizmu, gdyż niektóre osoby mogą być bardziej wrażliwe na ich działanie.

Benzodiazepiny, czyli popularne leki przeciwlękowe i nasenne, jak alprazolam, diazepam, lorazepam czy zolpidem, należą do grupy medykamentów absolutnie wykluczających prowadzenie pojazdów. Powodują one znaczne spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia koordynacji, senność oraz mogą wywoływać zjawisko tzw. pamięci wstecznej.

Szczególnie niebezpieczne są pozostałości ich działania następnego dnia po zażyciu, zwłaszcza w przypadku preparatów długodziałających. Również nowoczesne leki nasenne zawierające zolpidem czy zaleplon, mimo krótszego działania, mogą prowadzić do tzw. kaca farmakologicznego, co oznacza, że ich działanie utrzymuje się jeszcze po obudzeniu.

Leki przeciwbólowe, szczególnie te zawierające opioidy (morfina, tramadol, kodeina, oksykodon), również istotnie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów. Powodują one senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz mogą znacząco wydłużać czas reakcji.

Nawet popularne bez recepty leki przeciwbólowe z kodeiną (np. Nurofen Plus) mogą wpływać na sprawność psychofizyczną, szczególnie gdy są stosowane w dużych dawkach lub w połączeniu z innymi lekami.

Leki przeciwdepresyjne, szczególnie trójpierścieniowe (amitryptylina, doksepina) oraz niektóre z grupy SSRI (fluoksetyna, sertralina), mogą powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia.

Szczególnie niebezpieczne są starsze leki z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, które mają silne działanie uspokajające. W początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania bezwzględnie nie należy prowadzić pojazdów.

Leki rozszerzające oskrzela i sterydy inhalacyjne, stosowane w leczeniu astmy (zawierające substancje takie jak salbutamol czy beklometazon), rzadko wpływają na zdolność prowadzenia pojazdu. Jednak niektóre osoby mogą doświadczać zawrotów głowy, zwłaszcza po zastosowaniu dużych dawek lub w połączeniu z innymi lekami. Sterydy wziewne również mogą powodować subtelne efekty uboczne, które mogą zmniejszyć koncentrację.

Niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, szczególnie starszej generacji, mogą powodować nagłe spadki ciśnienia, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu terapii lub zmiany dawkowania. Również preparaty stosowane w cukrzycy mogą być niebezpieczne ze względu na ryzyko hipoglikemii, która drastycznie pogarsza zdolność prowadzenia pojazdu.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatów złożonych oraz podczas łączenia różnych leków, gdyż mogą one wzajemnie nasilać swoje działania niepożądane. Również niektóre leki ziołowe, jak dziurawiec czy kozłek lekarski, mogą wpływać na sprawność psychofizyczną, szczególnie w połączeniu z innymi preparatami.

Jeśli policjant zauważy podejrzane zachowanie kierowcy, a badanie alkomatem wykaże, że nie jest on pod wpływem alkoholu, funkcjonariusz może przeprowadzić test na obecność innych substancji.

Przedawkowanie na przykład kodeiny może skutkować odebraniem prawa jazdy. Jeszcze surowsza kara czeka tych, którzy pod wpływem leków, po których prowadzenie auta jest zabronione doprowadzą do wypadku - grozi za to kara do 3 lat pozbawienia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów od 3 do 15 lat oraz świadczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości od 5000 do 60000 zł.