Z prawem jazdy kat. B możesz jeździć motocyklem. Nie tylko 125

Dla wielu kierowców jazda motocyklami 125 ccm to pierwszy krok, który szybko rozbudza apetyt na coś większego i mocniejszego. W takiej sytuacji naturalnym kierunkiem wydaje się prawo jazdy kategorii A, ale przepisy przewidują też inne scenariusze, o których część osób po prostu nie wie.

Przepisy, które dopuściły kierowców z kategorią B do jazdy motocyklami 125 ccm, obowiązują od 2015 roku i do dziś pozostają jednymi z najbardziej liberalnych w Europie. Ustawodawca nie wymagał żadnego dodatkowego kursu ani egzaminu - wystarczy mieć prawo jazdy od co najmniej trzech lat, by legalnie wsiąść na motocykl i wyjechać na drogę. W praktyce oznacza to, że minimalny wiek takiego kierowcy to 21 lat, choć formalnie decydujący jest staż, a nie sama data urodzenia.

Warto przy tym pamiętać, że zakres tych uprawnień jest szerszy, niż wielu kierowcom się wydaje. Posiadacze prawa jazdy kategorii B mogą bez żadnych dodatkowych warunków poruszać się także motorowerami i skuterami o pojemności do 50 ccm, których prędkość maksymalna nie przekracza 45 km/h. Dopiero przekroczenie tych parametrów sprawia, że pojazd jest klasyfikowany jako motocykl i podlega już innym zasadom.

Aby prowadzić motocykl na prawo jazdy kategorii B, konieczne jest spełnienie kilku warunków technicznych - nie tylko dotyczących pojemności silnika:

• pojemność skokowa silnika nie może przekraczać 125 ccm
• moc maksymalna nie może być wyższa niż 11 kW, czyli 15 KM
• stosunek mocy do masy motocykla nie może być większy niż 0,1 kW/kg, co w praktyce oznacza, że przy maksymalnej mocy 11 kW motocykl nie może być lżejszy niż 110 kg

W praktyce oznacza to, że zdecydowana większość motocykli klasy 125 dostępnych na rynku mieści się w limitach przewidzianych dla kierowców z kategorią B. Trzeba jednak zachować ostrożność przy zakupie używanego egzemplarza, bo zdarzają się modele - jak choćby dwusuwowa Aprilia RS125 - które mogą przekraczać dopuszczalne parametry mocy.

Na rynku dominują przede wszystkim skutery i maksi skutery 125, które dobrze sprawdzają się w miejskich warunkach, ale wybór jest znacznie szerszy. Popularnością cieszą się również lekkie motocykle sportowe i klasyczne - od modeli takich jak Honda CB125 czy Yamaha R125, po konstrukcje oferowane przez marki Junak i Romet.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że zmiany w przepisach nie skończyły się na dopuszczeniu motocykli 125 ccm. W grudniu 2018 roku pojawiła się kolejna nowelizacja, która rozszerzyła uprawnienia kierowców z kategorią B także na motocykle trójkołowe - i to bez ograniczeń dotyczących pojemności czy mocy silnika. Nie oznacza to jednak pełnej dowolności, bo ustawodawca wprowadził konkretne wymagania techniczne.

Kluczowe znaczenie ma tu homologacja L5e. Pojazd musi mieć co najmniej dwa koła w jednej osi - z przodu lub z tyłu - a odległość między nimi nie może być mniejsza niż 460 mm. W praktyce wyklucza to m.in. motocykle z wózkiem bocznym i niektóre konstrukcje o węższym rozstawie kół.

Na rynku nie brakuje modeli spełniających te warunki, choć dominują wśród nich skutery. Do najczęściej spotykanych należą Yamaha Tricity, Piaggio MP3, Kymco CV3 czy Peugeot Metropolis, dostępne w różnych wariantach silnikowych. Wśród bardziej nietypowych propozycji są także trójkołowe maszyny pokroju Harley-Davidson Tri-Glide czy konstrukcje marki Can-Am. Warto jednak zwrócić uwagę na szczegóły - przykładowo Yamaha Niken, mimo trzech kół, nie spełnia wymogów homologacji L5e, ponieważ rozstaw jej przednich kół wynosi 410 mm, czyli poniżej wymaganego minimum.