Spis treści:
- Black Edition ma sens, pełna czerń już niekoniecznie
- Wnętrze nie zachwyca, ale z tyłu trudno znaleźć powód do narzekania
- Najpierw przyspiesza, potem słychać silnik
- Zawieszenie i wyciszenie robią największą różnicę
- Ile pali Kia Sportage HEV przy 140 km/h?
- Dopłata do HEV nie służy tylko oszczędzaniu
- Cena przekroczyła 180 tys. zł. Konkurenci nie śpią
- Wybrałbym ten napęd, ale nie ten kolor
Pokryty czarnym lakierem Sportage Black Edition wygląda jak czołg. Czarne są koła, emblematy, relingi, lusterka, listwy i niemal całe wnętrze. Zamiast wydobyć detale nadwozia, ta konfiguracja je połyka. Powstaje duża, ciemna bryła, z której linie zaprojektowane przez stylistów trzeba dopiero wysupłać.

To oczywiście rzecz gustu. Znacznie ciekawsze jest to, że pod tym mało subtelnym przebraniem kryje się prawdopodobnie najbardziej sensowna odmiana Sportage'a: pełna hybryda o mocy 239 KM, z sześciobiegowym automatem i napędem na przednią oś.
Black Edition ma sens, pełna czerń już niekoniecznie
Szczęśliwie Black Edition nie oznacza, że samochód musi mieć czarny lakier. Nazwa dotyczy pakietu dodatków: osłony chłodnicy, lusterek, relingów, listew, emblematów i 18-calowych felg. W środku dostajemy czarną podsufitkę, skórzano-zamszową tapicerkę, oświetlenie nastrojowe, cyfrowe zegary, HUD i elektrycznie sterowaną klapę bagażnika.

Na jaśniejszym nadwoziu czarne elementy stworzyłyby kontrast. Na lakierze Pearl Black znikają. Sportage nadal wygląda masywnie i poważnie, ale trudno mówić o elegancji. Jeśli ktoś lubi samochody sprawiające wrażenie opancerzonych, będzie zachwycony. Ja wybrałbym inny kolor.
Sam pakiet jest natomiast skalkulowany rozsądnie i kosztuje 7 tys. zł. Pakiet Technologiczny, obejmujący większość jego elektroniki, kosztuje 5 tys. zł, więc za dodatkowe 2 tys. otrzymujemy lepszą tapicerkę, czarną podsufitkę i zmieniony wygląd nadwozia. Black Edition nie jest więc tylko zestawem czarnych znaczków sprzedawanym za absurdalne pieniądze.

Wnętrze nie zachwyca, ale z tyłu trudno znaleźć powód do narzekania
Kabina jest solidna, wygodna i anonimowa. Poza szerokim panelem dwóch ekranów nie ma w niej właściwie niczego, co zapadałoby w pamięć. Ciemne wykończenie jeszcze wzmacnia to wrażenie. Do tego pokrętło do wyboru kierunku jazdy i wielkie przyciski do włączania podgrzewania foteli zbędne zabierają przestrzeń.

Przednie fotele są wygodne, pozycję za kierownicą łatwo dopasować, a najważniejsze funkcje nie zostały w całości przeniesione do ekranu. Problem zaczyna się głębiej w systemie multimedialnym. Jego układ nie przypomina logiki znanej ze smartfonów. Nie jest zły, lecz wymaga innego sposobu myślenia. Trzeba nauczyć się, gdzie Kia umieściła poszczególne ustawienia. Po pewnym czasie przestaje to przeszkadzać, ale konkurenci potrafią skrócić etap nauki.
Znacznie ważniejsza jest przestrzeń. Z tyłu miejsca nie brakuje w żadnym kierunku. Jest go dużo na kolana, nad głową, na stopy i na szerokość. Pasażerowie dostają własne nawiewy, podgrzewane skrajne miejsca, regulowany kąt oparcia oraz porty USB-C w oparciach przednich foteli.

Bagażnik wersji HEV mieści 587 l, zaledwie o cztery mniej niż w odmianie benzynowej. Układ hybrydowy nie odebrał więc Sportage'owi jednej z jego największych zalet. To nadal samochód, do którego można zapakować cztery osoby i ich bagaże bez rodzinnych negocjacji przed każdym wyjazdem.

Najpierw przyspiesza, potem słychać silnik
Układ napędowy łączy benzynowy silnik 1.6 T-GDI z jednostką elektryczną. Razem rozwijają 239 KM i 380 Nm. Cała moc trafia na przednie koła przez klasyczny, sześciobiegowy automat. Nie jest to ani przekładnia bezstopniowa, ani skrzynia DCT stosowana w benzynowym Sportage'u.
Do 100 km/h samochód przyspiesza w 7,9 s, ale sama liczba nie opisuje najlepiej jego charakteru. Największe wrażenie robi reakcja przy ruszaniu i przyspieszaniu z niższych prędkości. Sportage wyrywa do przodu, zanim benzynowy silnik zdąży wejść na obroty. To daje nietypowy efekt: najpierw czuć przyspieszenie, a dopiero potem słychać narastający wysiłek jednostki spalinowej. Przez moment prędkość i dźwięk do siebie nie pasują. W zwykłym aucie kierowca najpierw słyszy obroty, a potem dostaje osiągi. Tutaj silnik elektryczny odwraca tę kolejność.

Początkowo jest to dziwne, ale właśnie wtedy najlepiej czuć pracę silnika elektrycznego. Dzięki niemu ważący ponad 1,5 tony SUV reaguje na gaz znacznie żwawiej, niż można oczekiwać po silniku 1.6.
Zawieszenie i wyciszenie robią największą różnicę
Sportage nie udaje auta sportowego, ale prowadzi się zaskakująco dobrze. Układ kierowniczy stawia przyjemny opór i nie jest przesadnie lekki. Reakcje samochodu są naturalne i łatwe do przewidzenia.
Jeszcze lepsze jest zawieszenie. Skutecznie tłumi nierówności, nie wpadając przy tym w typową dla miękko zestrojonych SUV-ów ociężałość. Nadwozie pozostaje pod kontrolą, a auto nie zaczyna się kołysać, gdy droga robi się szybsza i bardziej kręta. To sprężysty, bardzo dobrze dobrany kompromis.

Równie dobre wrażenie robi wyciszenie. W mieście pomaga możliwość okresowej jazdy z wyłączonym silnikiem benzynowym, ale cisza nie kończy się po wyjeździe na szybszą drogę. Szum opon i powietrza jest dobrze odseparowany od kabiny. Silnik staje się wyraźnie słyszalny głównie przy mocnym przyspieszaniu.
Wygodne fotele, zawieszenie i wyciszenie składają się na samochód, z którego po dłuższej trasie wysiada się bez zmęczenia. Sportage sprawia wtedy wrażenie dojrzalszego i droższego, niż podpowiada znaczek popularnej marki.

Ile pali Kia Sportage HEV przy 140 km/h?
Według producenta przednionapędowy Sportage HEV zużywa od 5,4 do 5,9 l/100 km w cyklu mieszanym WLTP. Podczas jazdy po drogach krajowych uzyskałem od 5,8 do 6,5 l/100 km. W mieście wynik wyniósł 6,5 l/100 km, a na autostradzie przy 140 km/h wzrósł do 7,2 l/100 km.Przy stałej wysokiej prędkości silnik elektryczny ma mniej okazji do napędzania auta i odzyskiwania energii. Większość pracy wykonuje jednostka benzynowa, która musi walczyć z masą samochodu i oporem powietrza dużego nadwozia.
Sportage nie bije rekordów spalania, ale nie zaczyna też zużywać absurdalnych ilości paliwa po wjechaniu na autostradę. Przy tym pozostaje szybki. Silnik elektryczny pomaga zarówno ograniczać spalanie, jak i poprawiać osiągi.

Dopłata do HEV nie służy tylko oszczędzaniu
Sportage L z benzynowym silnikiem 1.6 T-GDI o mocy 150 KM, skrzynią 7DCT i napędem na przód kosztuje 157 tys. zł. Porównywalna hybryda wymaga wydania 169,9 tys. zł. Różnica wynosi 12,9 tys. zł. Nie traktowałbym jej wyłącznie jako zaliczki na przyszłe oszczędności paliwa. Benzynowa odmiana potrzebuje 9,4 s, by osiągnąć 100 km/h. Hybrydowa robi to w 7,9 s. Jeszcze bardziej wymowne jest przyspieszenie od 80 do 120 km/h: odpowiednio 6,8 i 5 s.
Dopłatę czuć przy każdym wyprzedzaniu i włączaniu się do ruchu. HEV po prostu lepiej pasuje do rozmiarów i masy Sportage'a. Wersja 150 KM pozostaje rozsądną propozycją dla kierowcy robiącego niewielkie przebiegi, ale hybryda poprawia nie tylko rachunki za paliwo, lecz całe doświadczenie z jazdy.

Nie widzę natomiast powodu, by większość klientów dopłacała 11,2 tys. zł do 180-konnej wersji AWD. Odmiana z napędem na cztery koła jest cięższa, minimalnie wolniejsza i zużywa więcej paliwa. Ma sens w górach lub przy regularnej jeździe w trudniejszych warunkach. Na co dzień FWD jest złotym środkiem: tańszym, lżejszym i oszczędniejszym. AWD można mieć też w hybrydzie - ale wtedy cena wersji L wynosi 181 100 zł.
Cena przekroczyła 180 tys. zł. Konkurenci nie śpią
Sportage L HEV Black Edition kosztuje 176,9 tys. zł. Po doliczeniu lakieru metalizowanego otrzymujemy 180,2 tys. zł. Najbliższym konkurentem pozostaje Hyundai Tucson Hybrid, wykorzystujący ten sam napęd o mocy 239 KM. Wybór między nimi dotyczy głównie stylistyki, obsługi, zestrojenia i ceny porównywalnie wyposażonych wersji.
Toyota RAV4 mocniej stawia na efektywność. Jej hybryda ma mniej mocy, ale obiecuje niższe spalanie. Nissan Qashqai e-Power próbuje natomiast dać kierowcy wrażenia zbliżone do auta elektrycznego, ponieważ jego koła napędza wyłącznie jednostka elektryczna.

Do tego dochodzą chińskie hybrydy, które nie zawsze są bezpośrednimi rywalami Sportage'a pod względem rozmiarów, ale skutecznie zmieniają oczekiwania cenowe. Kia nie może już bronić się samą mocą, ekranami i długością listy wyposażenia.
Sportage broni się tym, czego nie widać w konfiguratorze: dobrym zawieszeniem, wyciszeniem, sprawnym napędem i przestronnym wnętrzem. Żadna z tych cech nie robi wielkiego wrażenia w tabeli wyposażenia. Podczas jazdy mają znaczenie przez cały czas.

Wybrałbym ten napęd, ale nie ten kolor
Kia Sportage HEV Black Edition nie wygrywa ceną, spalaniem ani wyglądem. W codziennej jeździe trudno jednak wskazać obszar, w którym wyraźnie zawodzi. Jest cicha, szybka, wygodna i naprawdę przestronna. Ma świetnie zestrojone zawieszenie, przyjemnie sztywny układ kierowniczy i nie przesadza ze spalaniem na autostradzie. Największe wady dotyczą interfejsu, którego trzeba się nauczyć, anonimowego wnętrza oraz wyglądu konkretnej konfiguracji.
Nie kupiłbym opisywanego egzemplarza, bo mi się nie podoba. Przy kwocie przekraczającej 180 tys. zł wygląd nie jest drobiazgiem, który należy ignorować w imię rozsądku. Wybrałbym jednak ten sam napęd, przednią oś i prawdopodobnie nawet pakiet Black Edition. Zmieniłbym tylko lakier na taki, który stworzy kontrast z czarnymi dodatkami. Sportage nadal wyglądałby poważnie, ale nie przypominałby wielkiej czarnej bryły.










