W skrócie
- Bhutan to jedno z ostatnich państw na świecie, gdzie nie znajdziesz sygnalizacji świetlnej, a ruchem na skrzyżowaniach sterują wyszkoleni policjanci w mundurach.
- W 1995 roku podjęto próbę instalacji sygnalizacji świetlnej, ale po jednym dniu urządzenie usunięto, gdyż mieszkańcy woleli kierowanie ruchem przez człowieka.
- W górzystym Bhutanie panuje ruch lewostronny, obowiązują niskie limity prędkości, a kultura jazdy opiera się na wzajemnym szacunku kierowców na drodze.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Bhutan to kraj pełen krętych dróg i ostrych zakrętów
Królestwo Bhutanu to państwo położone we wschodnich Himalajach. Jego powierzchnia wynosi około 38,4 tys. km kwadratowych. Co ciekawe, pierwsza jezdnia dla samochodów została oddana do użytku w 1962 roku. Do tego czasu Bhutan był dość odizolowany od infrastruktury transportowej. Warto wiedzieć, że w tym górzystym kraju drogi są dość kręte i pełne ostrych zakrętów, wobec czego średnia prędkość poruszających się po nich pojazdów zwykle nie przekracza 40 km/h.
W newralgicznych miejscach większych miast funkcjonują ronda. Ograniczenie prędkości w obszarze zabudowanym wynosi 30 km/h, a w obszarze niezabudowanym - 50 km/h (na niektórych drogach jest to 60 km/h). W Bhutanie panuje ruch lewostronny. Co ważne - kultura jazdy jest tam wysoko rozwinięta, a kierowcy cenią uprzejmość i wzajemny szacunek na drodze, co jest częścią filozofii związanej z tak zwanym wskaźnikiem Szczęścia Narodowego Brutto.
W tym kraju nie ma sygnalizacji świetlnej. Ruchem kierują policjanci
Bhutan to jeden z ostatnich krajów na świecie, w których nie ma sygnalizacji świetlnej. Za kierowanie ruchem na większych skrzyżowaniach (głównie w stolicy Thimphu) odpowiadają tam specjalnie wyszkoleni policjanci. Funkcjonariusze są ubrani w eleganckie mundury i kierują ruchem ze zdobionych altan.
Co ciekawe, w 1995 roku władze Bhutanu próbowały zainstalować pierwszą w kraju sygnalizację świetlną. Eksperyment nie należał jednak do udanych. Mieszkańcy byli niezadowoleni ze zmian i domagali się przywrócenia ręcznego kierowania ruchem. Sygnalizacja przetrwała jedną dobę. Ta próba zautomatyzowanego zarządzania ruchem pojazdów okazała się, jak do tej pory, jedyna.
Niezadowoleni z sygnalizacji świetlnej mieszkańcy wskazywali, że tego rodzaju rozwiązanie nie wnosi niczego dobrego. Wręcz przeciwnie - uważali, że urządzenie zabrało pracę człowiekowi. Ponadto kierowcy wykazywali większe zaufanie wobec żywego policjanta niż "bezdusznej" maszyny.












