Auto używane z DSG i skrzynia szarpie? Jedna czynność ratuje sytuację

Zanim przejdziemy do konkretnych rozwiązań, warto zrozumieć, dlaczego skrzynie dwusprzęgłowe w ogóle mają opinię problematycznych i czym różnią się od klasycznych automatów z przekładnią planetarną i konwerterem momentu obrotowego, które przez dekady uchodziły za wzór niezawodności.

Nazwa mówi właściwie wszystko - w środku znajdują się dwa sprzęgła, z których każde obsługuje osobny zestaw przełożeń. Jedno sprzęgło odpowiada za biegi nieparzyste (1, 3, 5, 7), drugie za parzyste (2, 4, 6), a podczas jazdy na przykład na trójce skrzynia ma już przygotowany czwarty bieg na drugiej linii i czeka tylko na sygnał do przełączenia. Gdy nadchodzi odpowiedni moment, jedno sprzęgło rozłącza się w tej samej chwili, gdy drugie się zamyka, co daje praktycznie nieodczuwalną przerwę w przekazywaniu momentu obrotowego i wrażenie błyskawicznej zmiany przełożenia.

Całością steruje jednostka mechatroniczna, która łączy w sobie hydraulikę i elektronikę - małe elektrozawory otwierają i zamykają precyzyjne kanały olejowe, kierując ciśnienie do odpowiednich elementów wykonawczych.

Większość problemów ze starszymi skrzyniami dwusprzęgłowymi sprowadza się do jednego - oleju przekładniowego i tego, co się w nim gromadzi przez lata eksploatacji. W przeciwieństwie do manualnej skrzyni biegów, gdzie sprzęgło pracuje na sucho i zużywa się niezależnie od przekładni, w większości konstrukcji DSG sprzęgła pracują w kąpieli olejowej, co zmniejsza ich zużycie, ale jednocześnie oznacza, że produkty tego zużycia - mikroskopijne cząstki materiału ciernego - trafiają bezpośrednio do oleju krążącego w całym układzie.

Z czasem te drobiny zaczynają osadzać się w kanałach jednostki mechatronicznej, utrudniając przepływ oleju i zakłócając pracę elektrozaworów, które nie mogą już tak precyzyjnie sterować ciśnieniem jak w nowym egzemplarzu. Efektem są właśnie te objawy - szarpnięcia przy ruszaniu, niezdecydowane zachowanie przy wolnej jeździe w korku, opóźnione lub zbyt gwałtowne zmiany biegów oraz ogólne wrażenie, że skrzynia "się gubi"..

Przez lata wielu producentów informowało, że olej w skrzyni jest bezobsługowy i nie wymaga wymiany przez cały okres eksploatacji pojazdu. Problem polega na tym, że w rozumieniu producenta często oznacza okres gwarancyjny lub przewidywany czas użytkowania przez pierwszego właściciela, a nie rzeczywistą żywotność mechanizmu przy odpowiedniej konserwacji. W praktyce wymiana oleju wraz z dokładnym przepłukaniem układu co 60-80 tys. km potrafi przywrócić skrzyni płynność działania zbliżoną do stanu fabrycznego, a koszt takiej operacji - choć wyższy niż przy zwykłej skrzyni manualnej - jest ułamkiem ceny naprawy lub wymiany mechatroniki (zwykle kilkaset złotych).

Istotne jest jednak, żeby wymiana oleju obejmowała również płukanie układu hydraulicznego, bo samo spuszczenie starego oleju i zalanie nowego nie usunie osadów, które zdążyły zgromadzić się w kanałach sterujących. Warsztat powinien użyć specjalnego środka płuczącego lub przepompować przez układ odpowiednią ilość świeżego oleju, zanim napełni skrzynię docelową porcją.

Oprócz wymiany oleju istnieje jeszcze jedna czynność, która potrafi znacząco poprawić zachowanie skrzyni dwusprzęgłowej i nie kosztuje praktycznie nic - reset oprogramowania sterującego. Jednostka mechatroniczna przez cały czas uczy się stylu jazdy kierowcy, dostosowując momenty zmian biegów, prędkość zamykania sprzęgieł i inne parametry do indywidualnych preferencji. Problem w tym, że przy zakupie używanego samochodu dziedziczymy adaptacje poprzedniego właściciela, który mógł jeździć zupełnie inaczej niż my, a skrzynia próbuje stosować wyuczone wzorce do nowego stylu prowadzenia.

Reset przywraca ustawienia fabryczne i zmusza skrzynię do nauki od zera, co po kilkuset kilometrach jazdy z nowym właścicielem zwykle skutkuje znacznie płynniejszym i bardziej przewidywalnym działaniem. Operację można wykonać w większości serwisów dysponujących odpowiednim oprogramowaniem diagnostycznym, a w niektórych przypadkach nawet samodzielnie, przy użyciu interfejsu diagnostycznego i odpowiedniego programu.